Ada, ormanın kıyısındaki küçük mavi evde yaşayan meraklı…
Admin tarafından
Ada, ormanın kıyısındaki küçük mavi evde yaşayan meraklı bir kızdı. Bir akşam büyükannesi ona eski, sarı bir fener verdi.
“Bu fener yalnızca gerçekten ihtiyacı olanlara yol gösterir,” dedi.
O gece Ada, penceresinin önünden ormana doğru süzülen mavi ışıklar gördü. Fenerini alıp onları takip etti. Dev bir meşe ağacının altında, yuvasını kaybetmiş yavru bir tilki buldu.
Ada tilkiyi eve götürmeye karar verdi. Fakat geri döndüğünde patika kaybolmuştu. Ağaçlar rüzgâr olmadığı hâlde sallanıyor, karanlıktan fısıltılar yükseliyordu:
“Yanlış yol... Yanlış yol...”
Tam o sırada büyük siyah bir kuzgun önlerindeki dala kondu.
“Tilkiyi bana bırak,” dedi. “Sana eve giden yolu göstereyim.”
Ada korksa da tilkiyi arkasına sakladı.
“Hayır. Onu yalnız bırakmayacağım.”
Birden fener altın gibi parladı. Ağaçların arasında gizli bir yol belirdi. Kuzgun kanatlarını çırpıp karanlığa kaçtı.
Ada ile tilki ışıklı yolu takip ederek tilkinin ailesine ulaştılar.
Ada eve döndüğünde büyükannesi kapıda gülümsüyordu.
O gece Ada fenerin sırrını anlamıştı: Bazen doğru yolu cesaret değil, iyilik aydınlatırdı.
Bu hikâyeden 0 aile kitap yaptı.