Leo gerçek bir çocuk değil — fotoğraf yapay zekâ ile üretildi, yani bu sayfada hiçbir ailenin resmi yok. Kitap ise gerçek: burada, sizinki nasıl hazırlanacaksa aynı şekilde hazırlandı.
Loading your story book…
0%
Geri gelen kitabın ilk sayfası
- Leo, 3 yaşındafotoğraftaki çocuk
- Alaaddin ve Sihirli Lambahikâye kütüphanesinden seçildi
- 10 sayfaher biri bu kitap için çizildi
- Tek fotoğrafbaşka hiçbir şey yüklenmedi
Bu kitap nasıl çizildi
- Görsel tarzıÇizim
- İllüstrasyon ağırlığıOrta
- İllüstrasyon görünümüMasal kitabı
Leo adlı çocuğun kitabının tüm sayfaları
İlk sayfadan sonuncuya kadar aynı yüz, tek bir çizim diliyle. Sayfalar çıktıkları hâliyle burada.
Leo, cepleri boş ama gözleri dört açılmış hâlde, gürültülü ve ışıl ışıl pazarın içinde dolaştı. Yapış yapış hurma piramidini, mavi kaseleri ve şıngırdayan çanları hayranlıkla seyretti. Hiç parası olmasa da Leo, harikalarla dolu zengin bir dünyadaydı. Leo, kaldırım taşlarındaki demir bir halkanın yanında duran, kara pelerinli bir yabancı fark etti. Yabancı, ona gümüş bir para uzatıp “Aşağıdaki mağaradan küçük bir şey getir,” dedi. Leo, dikkatle dinleyerek paradan halkaya baktı. Leo, yabancının fısıldadığı gizli sözcüğü söyledi. Kayalık tepedeki taş kapı gıcırdayarak açıldı ve aşağıdan sıcacık altın bir ışık yükseldi. Leo derin bir nefes alıp ışıldayan basamaklardan aşağı baktı. Leo, pazarın altında eski hazinelerle parıldayan bir mağara buldu. Ortada küçük, sade ve tozlu bir lamba duruyordu. Leo, bir güneş ışığının altında diz çöküp lambayı koluyla temizledi. Bir puf ve bir girdapla Leo’nun lambasından bir cin yükseldi. “Üç dilek dileyebilirim,” dedi cin, iyilikle gülümseyerek. Leo şaşkınlıkla yukarı baktı; mavi duman, dost canlısı bir bulut gibi kıvrılıyordu. Leo, ilk dileğini dünyadaki en sıradan şey için diledi: “Lütfen beni güvenle dışarı, kendi sokağıma götür.” Vuuuş! Leo yeniden gökyüzünün altında duruyordu; lambayı sımsıkı tutuyor, rahatlamış bir hâlde gülümsüyordu. Leo, ikinci dileğinde ailesinin herkesi konuk edebileceği bir ev istedi. Boş bir arsanın yerinde ışıl ışıl bir saray beliriverdi. İçeride upuzun bir şölen sofrası hazırdı; bütün sokak da paylaşmak için geldi. Açgözlü bir tüccar, Leo’nun harika lambasını duyup nereden geldiğini tahmin etti. Sokağı dolaşıp “Eskiye yeni lamba!” diye seslendi. Leo onu aşağıda gördü ve tozlu lambayı şüpheyle göğsüne bastırdı. Leo, tüccarın eski bir lambadan çok daha fazlasını istediğini anladı. Bir uçan halıya fısıldayıp, tuzak işe yaramadan oradan sıvıştı. Halının üstünde rahatça otururken, çok aşağıda şaşkın şaşkın bakan tüccara gülmeye başladı. Leo cine baktı ve son dileğini bildi. “Bize yeterince yardım ettin,” dedi Leo. “Özgür olmanı diliyorum.” Cin gökyüzünde parlak kıvılcımlara dönüştü; Leo da mutlu bir yürekle el sallayarak veda etti.
Yüklediğiniz fotoğraf yalnızca kitabınızı çizmek için kullanılır ve kitap hazır olur olmaz sunucumuzdan silinir.